fbpx

Το show του Ελ Αραμπί δεν αφήνει περιθώρια για δεύτερες σκέψεις…

Τέτοιο σκόρερ δεν διαθέτει άλλη ομάδα στο ελληνικό πρωτάθλημα. Αυτό είναι η μία όψη του νομίσματος. Από την άλλη όψη προκύπτει ότι ο Ολυμπιακός, στο επίπεδο που βρίσκεται σήμερα, τον έχει απόλυτη ανάγκη για να πάρει ένα ματς που γίνεται στην έδρα του. Ας το διατυπώσουμε διαφορετικά. Πέρσι , οι ερυθρόλευκοι καθάριζαν το πιάτο τους από το πρώτο ημίχρονο. Έμπαιναν δυνατά, πίεζαν τον αντίπαλο και εξασφάλιζαν νωρίς τη νίκη. Φέτος σκοράρουν σχεδόν αποκλειστικά το δεύτερο ημίχρονο. Αγωνιούν και ιδροκοπάνε για να καθαρίσουν τα παιχνίδια.

Η πίεση που ασκούν στο αντίπαλο δεν είναι η ίδια και η ένταση που βάζουν οι παίκτες στο παιχνίδι τους, χαμηλή σε σχέση με πέρσι. Το ζήτημα δεν είναι αν τελικά έχουν τρέξει τα ίδια χιλιόμετρα. Το θέμα είναι σε τι ρυθμό και με πια ένταση τα τρέχουν. Πόσες φορές πλαγιοκοπούν ώστε να κερδίσουν αριθμητικό πλεονέκτημα. με γυμνό μάτι φαίνεται ότι η ένεση έχει πέσει. Η χρονιά που διανύουμε είναι περίεργη. Η σεζόν ξεκίνησε χωρίς ουσιαστική προετοιμασία για τους παίκτες του Μαρτίνς κι είναι από λογικό ως αναμενόμενο να μην μπορούν να ανεβάσουν αμέσως και κατακόρυφα τους ρυθμούς τους. Ισχύει σε πολύ μεγάλο βαθμό αλλά μάλλον δεν ισχύει απόλυτα.

Ο Ραφίνια κι ο Χολέμπας δεν είναι εύκολο να φτάσουν κάποια στιγμή στην ένταση και στα σπριντ του Τσιμίκα και του Ομάρ. Κατά συνέπεια εδώ έχουμε ουσιαστική διαφοροποίηση του παιχνιδιού των ερυθρολεύκων. Με τον Βινάγκρε αριστερά κι ίσως με τον Ντρέγκερ δεξιά ο Μαρτίνς να πάρει από τους ακραίους του αυτά που θέλει και κατά προσέγγιση αυτά που έπαιρνε πέρσι.

Μέχρι να γίνουν όλα αυτά ο Ολυμπιακός θα έχει την ανάγκη του Ελ Αραμπί. Ενός χαρισματικού σκόρερ που δεν χαρίζει κάστανα. Επαιξε περίπου ένα ημίχρονο και πέτυχε τρία γκολ. Το δεύτερο που πετυχαίνει με την φοβερή αλλά Κρόιφ ντρίπλα είναι για να διδάσκεται.

Να το βλέπει ο Λοβέρα και να καταλαβαίνει ποιες είναι οι λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν ένα καλό παίκτη από ένα παικταρά.

Κι όχι μόνο ο Λοβέρα. Αυτός που δεν χρειάζεται να μάθει τίποτα είναι ο Φορτούνης. Έδειξε πόσο χρήσιμος είναι ειδικά όταν η μηχανή ρετάρει. Μπορεί με μια ενέργεια να της αυξήσει την ιπποδύναμη και να την απογειώσει. Ο Μαρτίνς έχει πολλούς παίκτες να περιμένει για να αυξήσει κατακόρυφα την ισχύ της ομάδας του. Μέχρι να γίνει αυτό ο Ελ Αραμπί θα την βγάζει από τα διαγραφόμενα αδιέξοδα και να αλλάζει την ατζέντα της συζήτησης.

Εκεί που θα κουβεντιάζαμε για τις χαμηλές πτήσεις του Ολυμπιακού, τώρα κάνουμε κουβέντα για την εκτελεστική του δεινότητα…