fbpx

Ποιος Σλούκας μωρέ; Τι να τον κάνει ο Ολυμπιακός;

Ο Παύλος Σαχτούρης αναρωτιέται πώς ορισμένοι ξεστόμιζαν, τους τελευταίους μήνες, αυτές τις ασυναρτησίες.

Το περασμένο καλοκαίρι ο Κώστας Σλούκας πήρε την απόφαση να επιστρέψει στο Λιμάνι του μετά από πέντε χρόνια απουσίας. Ήταν μια συνειδητή απόφαση, μια απόφαση σωστή τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Όταν πήρε την απόφαση να πάει στη Φενέρμπαχτσε –δεν έχει σημασία εάν ήταν σωστή ή λάθος- ήθελε να δουλέψει με τον Ομπράντοβιτς. Ήθελε να αλλάξει παραστάσεις. Ήθελε να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό. Ήθελε να ξεφύγει από τη σκιά του Βασίλη Σπανούλη. Ήθελε να γίνει ηγέτης για την ομάδα στην οποία θα αγωνίζεται.

Πέντε χρόνια μετά γύρισε στους «ερυθρόλευκους» και είναι πλέον ένας άλλος παίκτης. Πιο ώριμος, πιο «μπαρουτοκαπνισμένος», πιο έτοιμος για να γίνει ο ηγέτης του Ολυμπιακού στη νέα εποχή. Τα χρόνια πέρασαν, ο μεγάλος Βασίλης Σπανούλης έχει μπει στη δύση της καριέρας του. Θα τον βλέπουμε ένα, δύο χρόνια ακόμα στα παρκέ, κανείς δεν ξέρει για πόσο ακριβώς. Ο Μπαρτζώκας και οι αδερφοί Αγγελόπουλοι σκέφτηκαν με γνώμονα το καλό της ομάδας, αλλά πάνω από όλα το μέλλον της, το… αύριο. Όταν ο Βασίλης «κρεμάσει» τη φανέλα του, θα πρέπει η ομάδα να έχει στο ρόστερ της αυτόν που θα τον διαδεχθεί. Ο Κώστας έχει δείξει πώς μπορεί να το κάνει και θα το κάνει.

Στο ξεκίνημα της σεζόν ήταν αγχωμένος. Λες και ήθελε σε κάθε ματς να αποδείξει κάτι! Να βγάλει από πάνω του όλο αυτό το βάρος. Βλέπετε, καλώς ή κακώς πολλοί από εσάς μπαίνετε στο τρυπάκι να τον συγκρίνετε με τον Σπανούλη. Άλλος παίκτης ο ένας, άλλος παίκτης ο άλλος. Ο Βασίλης πήρε μια απόφαση ζωής, άφησε τον Παναθηναϊκό, ήρθε στον Ολυμπιακό και άλλαξε την σύγχρονη μπασκετική ιστορία της ομάδας του Πειραιά. Ήταν ο άνθρωπος που έκανε τους «ερυθρόλευκους» Πρωταθλητές Ελλάδας, Πρωταθλητές Ευρώπης, του μετέδωσε το DNA του νικητή. Κάποια στιγμή –αυτό δεν μπορεί να αποφευχθεί- θα αποχωρήσει από την ενεργό δράση.

Θα παραδώσει, όμως, τον Ολυμπιακό σε καλά χέρια. Ο Κώστας ήδη δείχνει πώς είναι έτοιμος να σηκώσει το βάρος του ηγέτη αυτής της ομάδας. Θυμάμαι το προηγούμενο διάστημα, τα βράδια που κάνω εκπομπές επικοινωνίας στον OVERFM 104.9 ορισμένους να λένε πώς ο Σλούκας δεν μπορεί, δεν κάνει. Κακόβουλη κριτική, χωρίς επιχειρήματα. Διότι μέσα στο παρκέ, ο διεθνής γκαρντ τους διαψεύδει –και εμείς το χαιρόμαστε αυτό- με την απόδοσή του. Δείχνει πιο ώριμος από ποτέ για να πάρει την μπαγκέτα στο χέρι και να γίνει ο «μαέστρος» σε αυτή την… ορχήστρα. Να την καθοδηγεί στο δικό του ρυθμό, να είναι αυτός που θα βγει μπροστά, που θα πάρει την ευθύνη για τις κρίσιμες αποφάσεις. Αυτό που έκανε και συνεχίζει να κάνει ακόμα και τώρα ο Σπανούλης.

Ημέρα με την ημέρα ο Σλούκας αποβάλλει το άγχος που έχει, φορώντας ξανά την ερυθρόλευκη φανέλα. Τώρα που κοντεύει να το εξαφανίσει, αρχίζει να αποδίδει βάσει των πραγματικών του δυνατοτήτων. Παίζοντας μπάσκετ υψηλού επιπέδου που αρμόζει σε ένα από τα κορυφαία γκαρντ στην Ευρώπη.